Een likdoorn (ook wel clavus genoemd), in de volksmond eveneens een eksteroog genoemd, is een meestal pijnlijke, naar binnen groeiende eeltplek (eelt is een verdikking van de opperhuid). De likdoorn komt voor op plekken waar er druk en/of wrijving op de huid uit wordt geoefend, waardoor meer eelt gevormd wordt. Likdoorns komen in de meeste gevallen voor op de zool van de voet, de bovenkant van de tenen, op de top van de tenen, tussen de vierde en de vijfde teen of in de palm van een hand. In de kern van een likdoorn verzamelen zich allerlei dode resten van de huid. Dit is te herkennen aan de donkere kleur die zich in het midden van de likdoorn bevindt. Een likdoorn doet doorgaans zeer veel pijn, het voelt vaak aan alsof er een scherp voorwerp in de voet gestoken wordt als men er druk op *uitoefent.

Een* likdoorn is dan ook erg gevoelig voor de uitoefening van druk op de plaats, terwijl bijvoorbeeld een wrat juist pijn doet bij druk die vanaf de zijkanten wordt *uitgeoefend.

Een* likdoorn kan worden behandeld door de hoornlaag los te weken met behulp van salicylzuur . Het aanbrengen van een zogenaamde gelpleister, om zo de druk weg te kunnen nemen, gedurende een *voldoende lange tijd zal toelaten dat de likdoorn kan verweken en spontaan zal verdwijnen.

De likdoorn kan ook weg worden gesneden door een gediplomeerd en dus een deskundige pedicure om op die manier de pijn weg te kunnen nemen. Dikwijls komt de likdoorn echter weer terug en is een vervolgbehandeling vaak noodzakelijk. In elk geval moet, om de ontwikkeling van een nieuwe likdoorn te kunnen voorkomen, de oorzaak ervan grondig aan worden gepakt, bijvoorbeeld door het aanpassen van het schoeisel dat men draagt.

Bij het uitblijven van een behandeling van een likdoorn kunnen er complicaties ontstaan welke in het meest ernstige geval zelfs kunnen leiden to de amputatie van een deel van het lichaam dat hierdoor aan is getast.. Een likdoorn gaat immers gepaard met ontstekingen van de huid die onbehandeld schade kunnen aanrichten.


Bekijk ook eens