Tag foutmelding <txp:rvm_related_articles limit="5" wraptag="ul" break="li" label="Bekijk ook eens" labeltag="p"
section_exclude='<txp:section title="0" />'/> ->  Textpattern Error: Unknown column 'NULLDATETIME' in 'WHERE' while_parsing_page_form: default, geen
Tag foutmelding <txp:/> ->  Textpattern Warning: Deze tag bestaat niet while_parsing_page_form: default, geen
Soorten funderingen
Altijd zal een constructeur van een project bepalen welke fundering er gebruikt kan en mag worden. Om te kunnen bepalen welke fundering het meest geschikt is in een bepaald geval zal men onder andere kijken naar de diepteligging en de draagkracht van de bodem maar ook naar de kans op het optreden van (niet gelijke) zettingen. In de meeste gevallen kiest men echter slechts tussen een tweetal funderingen in ons land, te weten: de strook- en de paalfundering.

In de meest gunstige, en ook de meest voorkomende, gevallen zal men kiezen om een strookfundering aan te leggen. Deze funderingen zijn gemiddeld ongeveer 40 tot 80 centimeters breed en hebben een dikte die uiteen kan lopen van 20 tot 40 centimeters. Strookfunderingen legt men overigens enkele en alleen onder de draagmuren van een bouwwerk. Bij zo’n strookfundering graaft men traditioneel sleuven die tot op ongeveer 80 centimeters onder het oppervlak liggen. Hierbij is de laag zand zo hard dat er niet geheid hoeft te worden. De term fundering op staal is dan ook tot dit feit te herleiden omdat de bodem op een dergelijke diepte zo hard is als staal. Door een fundering op deze diepte aan te leggen is men er zeker van dat deze vorstvrij zal zijn.

Als de draagkracht van de ondergrond echter homogeen is dan zullen de strookfunderingen uit niet gewapend, of licht gewapend beton, bestaan. Een licht gewapend beton is voorzien van een simpel rooster in de onderlaag. Op het moment dat er bijvoorbeeld een grondverzakking overbrugd dient te worden zal de wapening van het beton steviger moeten zijn. Bovendien kunnen op bepaalde plaatsen funderingsblokken geplaatst worden zoals onder een structureel bouwelement zoals een zuil.

Zodra de bodem dichtbij het oppervlak niet draagkrachtig genoeg blijkt te zijn om er een fundering op staal op toe te passen, en er geen grondverbetering mogelijk is, dan wordt dikwijls een fundering met heipalen gebruikt. Door de heipalen zal het gewicht immers weg worden geleid, van de constructie die hier bovenop is gelegen, naar de zandlagen die dieper in de bodem zijn gelegen. Deze zandlagen zijn wel in staat om de constructie te dragen.

Er zijn een aantal verschillende manieren voor het aanbrengen van een paalfundering. In gebieden die bebouwd zijn zal men in de bodem gevormde palen gebruiken op beschadigingen die door trillingen aan bestaande gebouwen kunnen ontstaan te voorkomen. De heipalen zullen na het heien op diverse hoogtes uit de bodem steken. Deze zullen op de gewenste lengte af moeten worden gehakt. De bewapening dient er echter bovenuit te blijven steken omdat deze later in de bekisting van de ringbalk zal komen.
Uiteraard zal de methode van het aanbrengen van de fundering bepalend zijn voor ondermeer de kosten.