In ieder geval heeft Anorexia Nervosa verregaande consequenties voor het lichaam, de eigen gemoedstoestand en de relaties met anderen. Door het extreem lijnen en vasten kan het lichaam ondervoed raken. Vaak treden maag- en darmproblemen op en ondervind men last van een moeilijke stoelgang. Door botontkalking is de risico op botbreuken veel groter. Patiënten zijn enorm kouwelijk en hebben vaak blauwe handen. Na de maaltijd probeert de patiënt zo vlug mogelijk het eten uit de maag te halen. Hiervoor worden laxeermiddelen gebruikt of probeert men te braken. Daardoor ontstaat er een kaliumtekort met als mogelijke gevolgen hartritmestoornissen en spierzwakte. Dit kan ook leiden tot de dood. Door het braken worden ook de slokdarm, keel en mondholte aangetast. Anorexia patiënten merken dat hun gebit hard achteruit gaat. De laxeermiddelen kunnen de darmwerking onherstelbaar beschadigen.
De sociale en psychische gevolgen zijn duidelijk herkenbaar. Emotioneel gezien verandert de persoon. Men kan last krijgen van depressies. De omgeving merkt al gauw dat de persoon aan het veranderen is door bijvoorbeeld angstig gedrag, het terugtrekken uit gezelschap. De concentratie neemt ook af bij anorexia patiënten. Binnen het gezin, met de partner en vrienden kunnen er problemen ontstaan. Hierdoor raakt de patiënt vaak nog meer in een sociaal isolement en gaat hij zich nog eenzamer voelen. Meestal begint anorexia nervosa al in de puberteit, maar jong volwassenen kunnen er ook aan lijden. Individuele- en/of groepsbegeleiding door deskundigen voor mensen met een eetstoornis is in de meeste gevallen noodzakelijk. De behandelfrequentie varieert van een dag per week tot drie of vier dagen per week.