Doordat de stand van de wieken bij een verticale windturbine anders zijn dan die van de stand van de as bij een horizontale exemplaar, is deze windturbine in mindere mate gevoelig voor de veranderingen die op kunnen treden in richting waaruit de wind waait. Een horizontale windturbine moet namelijk telkens weer met de rotorbladen naar de wind toe gedraaid worden. Dit wordt dan ook vaak als een voordeel van het gebruik van een verticale windturbine gezien.
Een ander voornaam voordeel dat een verticale windturbine heeft ten opzichte van een horizontaal exemplaar is dat de dynamo aan de voet van de windturbine op de bodem wordt gemonteerd. Het onderhoud zal zo gemakkelijker en veiliger uit worden uitgevoerd. In vergelijking met een horizontale windturbine kan er bij een verticale variant met veel lichtere materialen worden gewerkt voor het construeren van het dragende deel van het toestel. De grootste kracht wordt op die manier naar de basis gebracht welke zich op de bodem bevindt.
Ondanks alle voordelen van verticale windmolen kan men het pulseren van de koppel als een lastig nadeel zien. Vooral bij de oudere turbines kwam het regelmatig voor dat bij elke draaiing van de koppel deze ging pulseren. Dit soort verouderde modellen hadden bovenal een tamelijk hoge windsnelheid nodig om in beweging gebracht te kunnen worden. De moderne uitvoeringen hebben daarentegen vaak gedraaide rotorbladen welke de wind nog veel beter kunnen opvangen en sneller in beweging zullen doen komen.
Verticale windturbines worden meer op locaties geplaatst waar niet zoveel wind of op een plek waar de windrichting regelmatig verandert. Het grondoppervlak van een verticale windturbine is wel vaak een beetje groter dan van een horizontaal exemplaar.