Men dient er echter in alle gevallen rekening mee te houden dat elke situatie uniek is en dat overlevingscijfers alleen een globaal beeld geven. Geen mens is in staat te voorspellen wat er in een specifiek geval exact zal gebeuren. De behandeld arts kent vaak de persoonlijke situatie het best en kan dus het beste een prognose geven.
Het leven met een ernstige ziekte zoals kanker is, is een grote beproeving. Maast de lichamelijke ongemakken welke de behandeling met zich meebrengt, worden de meeste kankerpatiënten ook nog eens geconfronteerd met allerlei zorgen, angsten en onzekerheden. Wanneer de therapie met succes af is gerond, vragen patiënten zich vaak af wat er nog meer gedaan kan worden.
Een gedeelte van de nazorg bestaat dan ook uit een geregelde medische controle (het afnemen van bloed, het maken van een echografie van de lever, het uitvoeren van een röntgenonderzoek van de longen), met name met de bedoeling een mogelijk herval zo spoedig mogelijk te kunnen opsporen en dan hopelijk weer succesvol te behandelen.
Wanneer het met de therapie niet is gelukt om de kanker uit te schakelen dan is het de vraag hoe de symptomen zo goed mogelijk bestreden kunnen worden en welke persoon hierbij kan ondersteunen. Hulp bij de praktische- en emotionele aspecten van blaaskanker zijn dikwijls welkom. Nazorg is in allebei de situaties van groot belang. Nazorg betekent een heleboel: medische begeleiding, psychische en sociale opvang, en/of palliatieve zorg.
Maar ook complicaties die na een behandeling op zijn getreden dienen verholpen te worden zoals: een eventuele infectie bestrijden of beschadigde organen herstellen en deze weer goed laten helen.